SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ dimxr
Πώς σε λένε;
Χάρυ Κέην.
Πρώτα μ'έλεγαν Ματέο και ήμουν σκηνοθέτης κινηματογράφου.
Πάντα με έθελγε η ιδέα να είμαι κι άλλος εκτός απ'τον εαυτό μου.
Δε μου έφτανε μόνο μια ζωή...
κι έτσι επινόησα ένα ψευδώνυμο, το "Χάρυ Κέην"...
ένας τυχοδιώκτης, που ήταν γραφτό να γίνει συγγραφέας.
Αυτός υπέγραφε όλα τα σενάρια και τις ιστορίες που έγραφα.
Για χρόνια, ο Ματέο Μπλάνκο κι ο Χάρυ Κέην...
μοιράζονταν το ίδιο σώμα, το δικό μου.
Αλλά ξαφνικά ήρθε η ώρα που μόνο Χάρυ Κέην μπορούσα να είμαι.
Έγινα το ψευδώνυμό μου.
Αυτοδημιούργητος συγγραφέας δημιουργημένος απ'τον εαυτό του.
Υπήρχε μόνο μια απρόβλεπτη λεπτομέρεια.
Ο Χάρυ Κέην θα ήταν τυφλός συγγραφέας.
Πέθανε ο Ερνέστο Μαρτέλ.
Ο Ερνέστο Μαρτέλ... Ξέρω την εγγονή του...
- Ώστε πέθανε, ε; - Ναι. Τον ήξερες;
Τι σ'ενδιαφέρει;... Η πολιτική, η οικονομία, η κουλτούρα;
Εσύ μ'ενδιαφέρεις... Το πώς είσαι...
Μπορείς να περιγράψεις τον εαυτό σου;
Τι θέλεις να μάθεις;
Τις αναλογίες σου, για παράδειγμα.
Είναι... 90, 68, 90.
Τι χρώμα είναι τα μάτια σου;
Πράσινα... και το καλοκαίρι είναι λίγο γαλανά...
Και τα μαλλιά σου;... Και πώς είσαι ντυμένη;
Είμαι ξανθιά... με μακριά ίσια μαλλιά...
Φοράω μοβ φανέλα...
στενό μπλουτζίν...
Και τακούνια.
- Ψηλά; - Πολύ ψηλά.
Για να δούμε...
Ξανθά μαλλιά... μακριά...
Για να δούμε, τα μάτια σου...
Πράσινα μάτια... και το καλοκαίρι λίγο γαλανά...
Και η επιδερμίδα σου;
Τι ωραία επιδερμίδα!
Και τα χείλη σου...
είναι σαρκώδη.
- Μπορώ να πάω στην τουαλέτα; - Φυσικά.
Στο βάθος του διαδρόμου.
Συγγνώμη, νόμιζα πως ήσουν μόνος.
- Να μπω ή θα έχει κι άλλο; - Όχι, έλα μέσα, τελειώσαμε.
Βοήθησε να περάσω τον δρόμο και μετά μου διάβασε την εφημερίδα.
Μάλιστα... Όλα χάλια είναι εδώ μέσα...
- Τι ψάχνεις να βρεις; - Τη μπλούζα μου.
Ορίστε... Η μπλούζα σου...
Τίποτα άλλο; Τις κάλτσες σου;
Λοιπόν, Χάρυ, φεύγω.
- Ευχαριστώ που με βοήθησες. - Παρακαλώ.
- Με πατάς. - Συγγνώμη!
- Ήταν χαρά μου. - Παρομοίως.
- Ευχαριστώ πολύ. - Παρακαλώ.
- Λοιπόν, πρέπει να φύγω τώρα. - Ελπίζω να ξανασυναντηθούμε.
Μη φέρνεις στο σπίτι το πρώτο άτομο που σε βοηθάει στον δρόμο.
- Μπορεί να σου συμβεί κάτι. - Τα πάντα μου έχουν συμβεί.
Το μόνο που μου μένει είναι να χαρώ τη ζωή.
Ο Ντιέγκο μου είπε ότι τέλειωσες το σενάριο χτες.
Θέλω να προσθέσω τον επίλογο.
Ήθελα να το δώσω σήμερα στον παραγωγό και τον σκηνοθέτη.
Θα το έχεις αύριο, μην ανησυχείς.
Πέθανε ο Ερνέστο Μαρτέλ.
Ήταν πολύ άρρωστος.
Πολύ καιρό είχαμε να μιλήσουμε γι'αυτόν.
Ναι, αλήθεια.
- Τα χάλια σου έχεις. - Ήρθα τρέχοντας.
Δευτέρα είναι σήμερα.
Μην τρέχεις για χάρη μου. Δε βιαζόμαστε.
Βιάζομαι εγώ. Έδωσα τον λόγο μου.
Θα το έχεις απόψε.
Ντιέγκο, αλλάζουμε το φινάλε.
- Τώρα; - Ναι.
Σκέψου το επόμενο σενάριο.
Κάτι με φαντασία ή τρόμο για τα παιδάκια. Κάτι τέτοια πουλάνε.
Δεν ξέρω αν μπορώ.
Σκέφτηκα να βασιστώ στην ιστορία του γιου του Άρθουρ Μίλερ.
Τον συγγραφέα που παντρεύτηκε τη Μέριλιν;
Δημοσιεύτηκε στο Vanity Fair, τη διάβασα στην ΕI Pais.
Μετά τη Μέριλιν παντρεύτηκε τη φωτογράφο Ίγκε Μόρατ.
Έκαναν έναν γιο με Σύνδρομο Down, κι ο Μίλερ τον έκρυψε.
Στ'απομνημονεύματά του ούτε καν τον αναφέρει.
Δε ζήτησε να τον δει ποτέ, παρά τις παρακλήσεις της συζύγου του.
Τι φρίκη!
Αλλά μια μέρα συναντήθηκαν τυχαία.
Ο Μίλερ υπερασπίστηκε δημόσια έναν διανοητικά καθυστερημένο...
που καταδικάστηκε σε θάνατο αφού πιέστηκε να ομολογήσει.
Ο γιος του με το Σύνδρομο Down ήταν στο ακροατήριο.
Μετά την ομιλία ανέβηκε στη σκηνή και αγκάλιασε τον Μίλερ.
Ο Μίλερ δεν ήξερε πώς να ξεφύγει απ'το αγκάλιασμα.
Μετά ο άγνωστος τον άφησε και του είπε.
Είμαι ο γιος σου ο Ντάνιελ και είμαι πολύ περήφανος για σένα.
Πρέπει να ζητήσουμε τα δικαιώματα απ'την οικογένεια.
Αλλάζουμε τα ονόματα. Θέμα δεν είναι η αθλιότητα του συγγραφέα.
Είναι η δύναμη του γιου που επιβιώνει...
χωρίς μίσος για τον πατέρα που τον αγνόησε.
Πολύ ενδιαφέρον θέμα.
Αλλά όταν άρχισες να γράφεις και εγώ πουλούσα τα σενάριά σου...
είπες ότι ποτέ δε θα έγραφες ούτε sequels, ούτε βιογραφικά.
Το θυμάμαι γιατί είχα εκπλαγεί με τα βιογραφικά.
Δε θα είναι βιογραφικό. Θέμα είναι η δύναμη και η καλοσύνη.
Πάω ν'ανοίξω.
Αγόρασα γιαούρτια, αλλά δεν έχει απορρυπαντικά και χυμούς.
Και πάρε τα ρούχα απ'το καθαριστήριο.
Φεύγω, παιδιά.
- Θα μιλήσουμε γι'αυτό αργότερα. - Σύμφωνοι, χουδίτ.
- Πώς είσαι; - Καλά, εσύ;
Καλά... Έφερες το κομμάτι;
Φρέσκο. Μόλις το "κατέβασα".
Θαυμάσια.
Θέλεις λίγο κρύσταλλο;
Όχι, έχω ανάγκη να κοιμάμαι κάπου-κάπου.
- Κρύψε με. - Να είσαι πιο διακριτικός.
Δεν είναι σχεδόν κανείς.
- Θα με κεράσεις ένα ποτό; - Παράγγειλε ό,τι θέλεις.
Εσύ θέλεις κάτι;
Για πλοήγηση, χρησιμοποιήστε τα βέλη.
Εφαρμογές; Ιντερνέτ;
Νεκρολογία.
Ο χιλιανής καταγωγής επιχειρηματίας Ερνέστο Μαρτέλ...
πέθανε χτες στο σπίτι του στη Μαδρίτη.
Ήταν απ'τους κορυφαίους της δεκαετίας του '90.
Η Εlmar Capital, η αυτοκρατορία που είχε δημιουργήσει...
χρηματοδότησε σημαντικά δημόσια έργα στη Ν.Αμερική.
Δύο γάμοι, δύο γιοι.
Αποσύρθηκε απ'τη δημόσια ζωή...
μετά το σκάνδαλο Αpresto όταν κατηγορήθηκε για απάτη.
Το 2002 καταδικάστηκε σε τριετή φυλάκιση, αλλά εξέτισε μόνο...
Μόλις μίλησα με τον Υπουργό Μεταφορών...
ΜΑΔPIΤΗ, 1992
και όλα προχωρούν κανονικά.
Κατασκευάζουμε το μετρό στο Καράκας.
Σίγουρα, είναι πολλά λεφτά...
Τουλάχιστον πέντε χρόνια...
Άκου. Γυρεύω μια κατάλληλη εταιρεία και σκέφτηκα εσένα.
Φυσικά... Όλα θα περάσουν μέσω εμού...
Μου το είπε ο ίδιος ο Πρόεδρος.
Θα σε πάρω αργότερα.
Ναι, κ. Μαρτέλ.
Λένα, έλα στο γραφείο, παρακαλώ. Θέλω να υπαγορεύσω ένα γράμμα.
Έρχομαι αμέσως.
Το γράμμα είναι για τον Υπουργό Βιομηχανίας.
Αγαπητέ Αντόνιο, με χαρά μου...
Είσαι καλά;
Με χαρά μου σε πληροφορώ ότι πολύ σύντομα...
θα συναντηθώ με την επιτροπή απ'τη Βενεζουέλα...
Γιατί δε μου λες τι συμβαίνει; Σίγουρα μπορώ να σε βοηθήσω.
Ο πατέρας είναι πολύ άρρωστος. Σήμερα βγήκε απ'το νοσοκομείο.
Τι έχει;
Έχει μεταστατικό καρκίνο στο στομάχι.
Λυπάμαι.
- Πού είναι ο μπαμπάς; - Μέσα είναι... Περιμένει...
Δεν το πιστεύω, σ'άφησαν εδώ, σ'έδιωξαν σαν να ήσουν σκυλί.
Δε θα τον χειρουργούσε ο γιατρός αυτή τη βδομάδα;
Έτσι είχε πει, αλλά σήμερα είπε ότι του δίνουν εξιτήριο.
Τον ρώτησα γιατί, και μου είπε... "Είναι Ιούλιος, πάω διακοπές".
Είπα, " Μας πετάτε στο δρόμο";
Όχι, κυρία, τον στέλνω στο σπίτι του.
Τι να τον κάνω στο σπίτι;
"Δικό σας πρόβλημα", είπε. "Εγώ πάω διακοπές".
"Πεθαίνει", είπα.
"Μπορεί να πεθάνει ήσυχα στο σπίτι του", απάντησε.
Τον βασανίζουν είκοσι μέρες με εξετάσεις και μετά τον διώχνουν!
Κορίτσια, εμένα με ξεχάσατε;
- Μα τι λες, μπαμπά; - Κανείς δε σε ξεχνάει!
- Πάμε σιγά τώρα... - Δεν είναι καλό που βγήκα;
Θα βάλω μέσα τα μπαγκάζια.
Θα φέρω τα χάπια σου.
Ξεκουράσου τώρα.
Φεύγω τώρα. Έχω πολλές δουλειές να κάνω.
Τηλεφώνησέ μου όποτε θέλεις... Θα περάσω πάλι το πρωί...
Να προσέχεις.
Μαντάμ Μυλέν... Η Σεβερίν είμαι...
Πάει τόσος καιρός! χαίρομαι που σ'ακούω.
- χρειάζομαι λεφτά. - Πότε;
Τώρα, το Σαββατοκύριακο. Τις καθημερινές δουλεύω.
Θα δω τι μπορώ να κάνω.
Μπορώ να σου τηλεφωνήσω το βράδυ;
Φυσικά, περιμένω.
- Σεβερίν; - Ποιος είναι;
Καλώ εκ μέρους της Μαντάμ Μυλέν.
Λάθος κάνετε. Δεν υπάρχει καμιά Σεβερίν εδώ.
Πρέπει να κάλεσα λάθος αριθμό. Με συγχωρείτε.
- Οι πίπες, κυρία. - Ευχαριστώ, Άλεξ.
- Σου τηλεφώνησε; - Ποιος;
Ο πελάτης. Ποιος άλλος;
- Του έδωσες το τηλέφωνό μου; - Δε μπορούσα ν'αρνηθώ.
Δε γίνεται έτσι! Τρελάθηκες;
Τα ξέρει όλα για σένα. Μόνος του τα έμαθε, δεν του τα είπα εγώ.
Ξέρει ότι ήθελες να γίνεις ηθοποιός...
κι ότι έχεις δώσει "παραστάσεις" για μένα.
Του υποσχέθηκα ότι αν ερχόσουν ξανά σ'επαφή, θα τον καλούσα.
Δε μπορούσα ν'αρνηθώ. Είναι ο καλύτερος πελάτης μου.
Μανταλένα, κόρη μου!
- Μαμά, πώς είναι ο μπαμπάς; - Xάλια.
Πέρασε φοβερή νύχτα. Ξερνούσε αίμα.
Σαν να είχε γίνει έκρηξη μέσα του.
- Δεν ξέρω τι να κάνω. - Έρχομαι.
Σενιόρ Μαρτέλ; Λένα εδώ.
- Συγγνώμη που σας ενοχλώ. - Ποτέ δε μ'έχεις ενοχλήσει.
Σας καλώ επειδή ο πατέρας μου πεθαίνει.
Πρέπει να μπει σε νοσοκομείο, αλλά δεν ξέρω σε ποιο.
Του έδωσαν εξιτήριο χτες και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.
Μην ανησυχείς. Θα τον πάμε σε ιδιωτική κλινική.
Θα φροντίσω εγώ.
Μην ανησυχείτε. Ο Δρ Μπλάσκο είναι ο καλύτερος στην Ευρώπη.
Πώς είναι;
Ήρθε σε πολύ κακή κατάσταση. Το ξέρετε αυτό.
Μπορείτε να τον σώσετε; Είμαι ο Ερνέστο Μαρτέλ.
Τώρα είναι αδύνατον να τον χειρουργήσουμε.
- Και αύριο; - Αύριο ίσως.
Τρέφεται με ορρό. Θα χρειαστεί μετάγγιση για να συνέλθει.
- Κάντε ό,τι είναι δυνατόν. - Φυσικά, είναι καθήκον μου.
Θα σας ενημερώνω για κάθε εξέλιξη.
- Μπορώ να μείνω, γιατρέ; - Φυσικά.
Μείνετε μαζί του όση ώρα θέλετε.
Δεν έχω λόγια για να σας ευχαριστήσω.
Πάντα στη διάθεσή σας, σενιόρα.
Μαμά, να μείνω μαζί σου;
Πήγαινε, κόρη μου. Αρκετά έκανες.
- Να σου φέρω κάτι να φας; - Μην ανησυχείς.
- Θα βρω κάτι αργότερα. - Θα σου τηλεφωνήσω.
ΜΑΔPIΤΗ, 2008
- Ποιος είναι; - Είμαι ο Pέι X.
Pέι X; Τι όνομα είναι αυτό;
Ψευδώνυμο είναι. Κάποτε έκανα πολλή έκσταση.
Τι θες;
Να γυρίσω ένα σενάριο που θα γράψουμε μαζί.
Είσαι σκηνοθέτης;
Γύρισα ένα καλό ντοκιμαντέρ πριν 14 χρόνια.
Θα είναι η πρώτη μου ταινία μυθοπλασίας.
Να μιλήσεις με τη Xουδίτ Γκαρσία, την ατζέντισσά μου.
Θα σου κλείσει ραντεβού.
Και τώρα πάω να κάνω ντους. Μ'έβγαλες απ'το μπάνιο.
- Εκεί θα μείνεις όλη μέρα; - Θέλω το τηλέφωνο της Γκαρσία.
Ψάξε να το βρεις. Είναι πασίγνωστή.
Φεύγω.
Ναι, φύγε.
Χάρυ, εγώ είμαι... Με κάλεσε ένας νέος σκηνοθέτης...
Τον λένε Pέι X και θέλει να γράψει ένα σενάριο μαζί σου.
Το ξέρεις;
Θέλει να σε δει σήμερα τ'απόγευμα ή αύριο.
Ζήτησα προκαταβολή. Συμφώνησε.
Δε μπορώ να έρθω, έχω δουλειά με τους Αμερικάνους.
Θα τον δω εγώ και θα σου πω τι έγινε.
Θα τον συμπαθήσεις. Φαίνεται σοβαρός.
- Τον είδες; - Όχι.
Απ'τη φωνή του κι απ'την επιταγή που θα του πάρω.
Θα στείλω τον Ντιέγκο για να μην είσαι μόνος.
- Αλικάντε ή Βαρκελώνη; - Βαρκελώνη.
Ο σκηνοθέτης θέλει Βαρκελώνη.
- Ήρθα να δω τον Χάρυ Κέην. - Ναι, είναι στο γραφείο του.
Είμαι ο Pέι X.
Πώς είσαι;
Κάθισε. Πες μου.
Μ'αρέσει η δουλειά σου. Τη γνωρίζω όλη.
Ας έρθουμε στο θέμα. Τι είδους ιστορία θέλεις να γράψεις;
Θέλω να γράψω μια ιστορία με θέμα...
την εκδίκηση ενός γιου κατά της μνήμης του πατέρα του.
Γιατί ο γιος θέλει εκδίκηση;
Ο πατέρας του τον κατέστρεψε.
Ο πατέρας είναι βίαιος, ομοφοβικός...
αδίστακτος και πολύ ισχυρός.
Αλλά ο γιος, ευαίσθητος και με καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα...
είναι κομπλεξικός και αδύναμος.
Θέλει να ευχαριστήσει τον πατέρα σου.
Ομοφυλόφιλος, αλλά παντρεύτηκε όπως ο πατέρας του...
και χώρισε όπως ο πατέρας του.
Έχει έναν γιο που τον μισεί όσο αυτός μισούσε τον πατέρα του.
Όταν πεθαίνει ο πατέρας, ο γιος μπορεί να φτιάξει τη ζωή του.
Είναι η σωτηρία, η εκδίκησή του, κι η ιστορία που θέλω να πω.
Φοβάμαι πως δεν είμαι ο συγγραφέας που γυρεύεις.
Είσαι, όσο δε μπορείς να φανταστείς.
Θα πληρώσω όσα ζητήσεις.
Είναι πολύ προσωπικό θέμα.
- Κάν'το δικό σου. - Ευχαριστώ, αλλά όχι.
Τώρα, αν δε σε πειράζει...
Θα σου αφήσω το τηλέφωνό μου.
Παρακαλώ...
Αν αλλάξεις γνώμη...
- Παρακαλώ... - Άσε με!
- Σίγουρα θα ιδωθούμε ξανά. - Από μεριά μου, θα ήταν θαύμα.
- Παρακαλώ, ελάτε μαζί μου. - Έρχομαι.
Πουτάνας γιος!
- Για τον εαυτό του μιλούσε, ε; - Υποθέτω.
Στο επάνω συρτάρι.
Δες τις φωτογραφίες απ'τα γυρίσματα το '94.
Ίσως είναι ένας απ'αυτούς.
Συνέχισε να ψάχνεις.
- Εδώ είναι! - Περίγραψέ μου τη φωτογραφία.
Είναι μαζί σου στο γύρισμα.
Έχει μακριά ίσια μαλλιά και κρατάει μια βιντεοκάμερα.
- Ήμουν σχεδόν σίγουρος. - Ποιος είναι;
Ο γιος του Ερνέστο Μαρτέλ. Τι μπορεί να θέλει τώρα;
Κρύψε τις φωτογραφίες και κλείσε το συρτάρι.
ΜΑΔPIΤΗ, 1994
Ερνέστο, εγώ είμαι... Πρέπει να μιλήσουμε για τον γιο μας.
- Δε μπορώ τώρα, Pοσάνα. - Τον έπιασα να φοράει ρούχα μου.
Εσύ φταις. Τον έκανες θηλυπρεπή για να με ταπεινώσεις.
Σου τον στέλνω. Είσαι ο πατέρας του.
Δεν ήμουν καλός πατέρας για 19 χρόνια. Δύσκολο να γίνω τώρα.
Σε κλείνω. Πες του να καλέσει ο ίδιος αν θέλει να μου μιλήσει.
- Μην είσαι σκληρός μαζί τους. - Είναι εκβιαστές!
Βοήθησέ με να βάλω το κολιέ.
- Κάλεσέ τον εδώ για λίγες μέρες. - Αυτό είπε τώρα η μητέρα του.
Αλλά καλύτερα να μη μπλέξω μ'αυτούς.
Θα μου έκανε παρέα. Του αρέσει το σινεμά και το θέατρο;
Πολύ, νομίζω.
Η μητέρα του λέει ότι είναι λίγο αδερφή.
Αν τον καλέσω, θέλω να μου πεις αν όντως είναι...
κι αν μπορεί να διορθωθεί.
- Πώς να το ξέρω; - Δε σου ζητάω να τον πηδήξεις.
- Εσείς οι ωραίες τα ξέρετε αυτά. - Κάλεσέ τον, αλλά δε θα το κάνω.
Δε μ'αρέσει που συζείς μ'έναν άντρα.
- Τι θα σκεφτούν τα παιδιά σου; - Ότι έχουν πατέρα ομοφυλόφιλο.
Ότι είναι καλόγουστος και πολύ τυχερός.
Αν με αγαπούν, θα το δεχτούν.
- Δε μου το είπες πριν τον γάμο. - Τα λεφτά τού πατέρα έβλεπες!
- Αλλιώς θα το καταλάβαινες. - Τι θες να πεις;
Σε κλείνω, παράτα με. Έχω κι άλλη κλήση.
- Ελπίζω να μην είναι η άλλη πρώην. - Το ελπίζω κι εγώ.
- Μην παντρευτείς ποτέ. - Δεν είναι στα σχέδιά μου.
- Εδώ η Xουδίτ Γκαρσία. - Γεια σου. Έλαβες τα λεφτά;
Δεν τα θέλω. Μόλις σου τα έστειλα πίσω, Ερνέστο.
Γιατί δε με λες Pέι; Είναι το καλλιτεχνικό μου όνομα.
Καλλιτεχνικό; Τι προσπαθείς να κάνεις;
- Να σβήσω τ'όνομα του πατέρα. - Τι σχέση έχει αυτό με τον Χάρυ;
Από καιρό ήθελα να τον δω.
Θέλω να γυρίσω μια ταινία με δικό του σενάριο.
Έχω τον πρωταγωνιστή.
- Δεν είσαι σκηνοθέτης. - Δες πρώτα το ντοκιμαντέρ μου.
Ερνέστο, ξέχασέ μας.
Μη με φοβάστε. Δεν είμαι ο πατέρας μου.
Μακριά απ'τον Χάρυ! Αλλιώς θα σε καταγγείλω για παρενόχληση!
Δεν έχω όρεξη να ψάξω για χώρους...
αλλά οι Αμερικάνοι πληρώνουν πολλά και χρειαζόμαστε τα λεφτά.
Πήγαινε. Μην ανησυχείς για μένα.
Δώσ'μου το βιβλίο του Τονίνο Γκουέρα.
Ανησυχώ και για τον Χάρυ. Να τον προσέχεις όσο θα λείπω.
Έχω δουλειές. Δε μπορώ να είμαι όλη μέρα μαζί του.
- Μόνο δυο βδομάδες είναι. - Καλά είναι μόνος του ο Χάρυ.
Μ'ανησυχεί ο γιος Ερνέστο.
Αν φανεί ή τηλεφωνήσει, να με ενημερώσεις αμέσως.
- Γιατί ανησυχείς τόσο; - Είναι τρελός.
- Δεν τον εμπιστεύομαι. - Γιατί;
- Είναι ολόκληρη ιστορία. - Πες την περιληπτικά.
Ντιέγκο, δεν έχω ώρα τώρα.
Εσύ ποτέ δεν έχεις ώρα!
Πρόσεξε τον Χάρυ. Αλλιώς θα μείνω εδώ ή θα προσλάβω κάποιον.
Θα του κάνω παρέα, αλλά δεν τη μπορώ αυτή τη μυστικότητα.
- Πότε θα γυρίσει η μητέρα σου; - Δεν ξέρω, μάλλον σε δέκα μέρες.
- Τι κοιτάς; - Μια αφίσα που λέει "Δώσε αίμα".
Και θες να δώσεις το δικό σου;
Μ'αρέσει πώς ακούγεται. Θα ήταν ωραίος τίτλος για ταινία.
- Ναι, ακούγεται καλά. - Για μια ταινία με βρικόλακες.
Φαντάσου μια ομάδα βρικόλακες να δουλεύει σε κέντρο αιμοδοσίας...
και να κρατάει για την πάρτη της το αίμα των δωρητών.
Θ'άρεσε στη μητέρα σου αυτή η ιστορία. Θα τη γράψουμε.
"Δώσε αίμα". Οι βρικόλακες ζουν σαν Κινέζοι μετανάστες.
Μέσ'στην ισπανική κοινωνία, αλλά χωρίς να τραβούν την προσοχή.
- Κι ελέγχουν κάποιες βιομηχανίες. - Όπως των γυαλιών ηλίου.
Και ξενυχτάδικα, ντισκοτέκ και μπαρ...
Μένουν εύκολα ξύπνιοι, είναι οι καλύτεροι εργάτες της νύχτας.
Και τα αντηλιακά.
Είναι ευαίσθητοι στην κλιματική αλλαγή και στην τρύπα όζοντος.
Τα αντηλιακά τους είναι τα καλύτερα.
Μια παχιά κρέμα σαν πανοπλία που τους προστατεύει όλη μέρα.
Αρχίζει η ιστορία.
Μια πανέμορφη κοπέλα, εντελώς γυμνή...
καλύπτεται με παχιά κρέμα πριν πάει στο Κέντρο Αιμοδοσίας.
Το κορμί της έχει μια ωραία βελούδινη ωχρότητα.
Ωραία αρχή. Θα χρειαστούμε και μια ιστορία αγάπης.
Ανάμεσα σε μια βρικολακίνα κι ένα φυσιολογικό αγόρι.
Εκείνη δουλεύει στην Αιμοδοσία απ'όπου τρέφονται οι δικοί της.
Εκείνος πάει να δώσει αίμα... Συμπαθιούνται αμέσως...
Όταν του χώνει τη βελόνα στη φλέβα, η κοπέλα ερεθίζεται.
Βγαίνουν ραντεβού, αλλά δε θέλει να τον κάνει βρικόλακα.
Αυτοί οι βρικόλακες δαγκώνουν μόνο όταν είναι μεγάλη ανάγκη.
- Αλλά γουστάρουν το σεξ, έτσι; - Σαφώς.
Θα είναι πρόβλημα αυτό επειδή χρειαζόμαστε κάποια ένταση.
Ποθούν ο ένας τον άλλο, αλλά εκείνη φοβάται πολύ το πήδημα.
Γιατί;
Φοβάται μήπως του δαγκώσει τη φλέβα πάνω στο ερωτικό πάθος.
Τον αφήνει να της τα κάνει όλα, εκτός απ'το φιλί στο στόμα.
Και τα στήθια;
Περιοχή υψηλού κινδύνου.
Όταν τη φιλά στο στήθος, παίρνει ένα μαξιλάρι...
και το ξεσκίζει με τα δόντια της.
- Κι όταν του παίρνει πίπα; - Ποτέ πίπα. Θα του τον έκοβε.
Χωρίς φιλιά γίνεται, αλλά όχι και να μη σου πάρουν μια πίπα.
Είναι τόσο ερωτευμένος ώστε το δέχεται.
Στην πορεία, εκείνη φοράει φίμωτρο για προστασία αμφοτέρων.
Όταν ερεθίζεται, τα δόντια της έχουν κάτι σαν στύση...
και το στόμα της μεγαλώνει και γίνεται σαν του λύκου.
Μ'αρέσει η ιστορία σου. Εσύ θα την υπογράψεις.
Εγώ θα είμαι ο συνεργάτης σου. όπως πάντα ήσουν εσύ για μένα.
Η μουσική που παίζεις είναι και γαμώ τις μουσικές.
Και μου αρέσει πολύ. Σου το είπε;
Θέλω να γίνουμε στενοί φίλοι και πρέπει να μου τα λες όλα.
- Άσε με να δουλέψω. - Πρέπει να μου τα πεις όλα.
χρειάζομαι υγρά.
Συγγνώμη, είναι φτιαγμένος με GΗΒ.
Δε μ'αρέσει να μ'αγγίζουν.
Θες λίγο ΜDΜΑ;
Μόνο λίγο.
Δουλεύω αύριο.
Γράφουμε ένα σπουδαίο σενάριο με βρικόλακες.
- Θες λίγο GΗΒ; - Έχω πάρει λίγο ΜDΜΑ.
Ο φίλος σου με γουστάρει, νομίζω.
Ντιέγκο! Τι συμβαίνει;
- Δικό σου; - Κόκα Κόλα με GΗΒ.
Γιατί το έβαλες δίπλα στο ποτό του;
Είναι λιώμα.
Φέρε λίγο πάγο. Κάλεσε ασθενοφόρο.
Φίλος του είμαι. Ο Ντιέγκο είναι άρρωστος. Τον πάμε σε κλινική.
Γιατί; Τι έγινε; Μπορώ να του μιλήσω;
Πού θα τον πάτε;
- Πού θα τον πάτε; - Στο νοσοκομείο Γκιρόν.
Έλα, μπες μέσα.
Είναι το μπουφάν του.
- Συγγνώμη. χρειάζεστε βοήθεια; - Ναι, παρακαλώ.
Θέλετε το νοσοκομείο;... Θα σας συνοδέψω...
Κρατιέμαι από σας.
Θέλετε τη ρεσεψιόν;
Πώς είσαι;
Δεν ξέρω... Σοκαρισμένος.
Μίλησες στη μητέρα μου;
- Της είπες για το κώμα; - Όχι! Τρελάθηκες;
Τέλος πάντων, ήταν μόνο έξι ώρες.
Αν της το πεις ποτέ, πες της ότι λιποθύμησες.
Ή κάτι τέτοιο.
Εγώ της είπα ότι έφαγες κάτι που σε πείραξε.
- Σε πίστεψε; - Δεν ξέρω.
Ήθελε να γυρίσει πίσω, αλλά την έπεισα να μη γυρίσει.
Κοιμάσαι;
Όχι, δε νυστάζω.
Θες να μιλήσεις;
Θες να μιλήσω εγώ;
- Δεν ξέρω... Αν θέλεις... - Το λέω για να σε ηρεμήσω.
Πριν κάνω σινεμά, ήμουν πολύ καλός στο να λέω ιστορίες.
Πες μου γιατί η μητέρα μου φοβάται τόσο τον γιο Ερνέστο.
Μου είπε να προσέξω πολύ στην περίπτωση που ξαναφανεί.
Σου εξήγησε γιατί;
Ποτέ δεν εξηγεί τίποτα.
Είναι ολόκληρη ιστορία.
Έτσι λέει κι η Χουδίτ.
Πώς τον γνώρισε;
Τον γνωρίσαμε πριν δεκατέσσερα χρόνια.
Στο γραφείο που είχαμε για να ετοιμάσουμε την ταινία μου.
Αφού έγραψα και σκηνοθέτησα πέντε δράματα...
τελικά έγραψα μια κωμωδία... ή έτσι νόμιζα.
Ήθελα ν'αλλάξω είδος... και να πάρω ένα ρίσκο.
Και σίγουρα το έκανα. Πήρα ένα ρίσκο, δηλαδή.
Ματέο... Είναι μια κοπέλα εδώ.
- Δεν έχει κλείσει ραντεβού. - Πώς είναι;
Πολύ όμορφη για να είναι αστεία.
Είναι ερωμένη του Ερνέστο Μαρτέλ.
- Είναι εδώ με τον γιο του. - Είναι ηθοποιός;
Μάλλον, αφού αντέχει δυο χρόνια αυτό τον άνθρωπο.
Έλα να τη χαιρετήσεις, από ευγένεια.
Πρέπει να είσαι καλός με τους ισχυρούς... Ποτέ δεν ξέρεις...
- Γεια σου... Είμαι η Λένα. - Είμαι ο Ματέο.
- Είμαι ο υιός Ερνέστο Μαρτέλ. - Πώς είσαι;
Συγγνώμη που ήρθαμε έτσι. Έχεις οντισιόν για την ταινία σου, ε;
Θα ήθελα να με δοκιμάσεις. Μπορώ να έρθω άλλη μέρα.
Μια που είσαι εδώ, θα διαβάσουμε κάτι.
Το διάβασμα δεν πήγε καλά. Κι οι δυο είχαμε τρακ.
Αυτή η πρώτη συνάντηση χρησίμεψε για να μου δείξει...
ότι και μόνο η παρουσία αυτής της γυναίκας με τάραζε.
Πού ήσουν το πρωί;
- Δε σου είπε ο Ερνέστο; - Δεν τον ρώτησα.
Πήγαμε να δούμε έναν σκηνοθέτη για μια οντισιόν.
Οντισιόν; Γιατί;
- Ερνέστο, θέλω να δουλέψω. - Δε θα διακοσμούσες το σπίτι;
- Θ'άλλαζες έπιπλα, χαλιά... - Δεν ξέρω απ'αυτά.
- Βρες έναν διακοσμητή. - Κι εσύ θα τον καθοδηγείς.
- Μ'αυτό τον τρόπο θα μάθεις. - Θέλω να γίνω ηθοποιός.
Πάντα το ήθελα.
Δοκίμασες ξανά. Και κοίτα πού κατέληξες.
Αυτό ήταν ύπουλο χτύπημα.
Συγχώρεσέ με, αγάπη μου.
Πάω επάνω.
Λένα, παρακαλώ, μη συγχύζεσαι... Σε ικετεύω, μη θυμώνεις...
Τέλος πάντων, μην ανησυχείς. Δεν πήγα καλά. Είχα πολύ τρακ.
Τηλέφωνο. Ο κ. Ματέο Μπλάνκο.
Λέει ότι είναι σοβαρό.
Φυσικά...
Πολύ καλά...
Ήταν ο σκηνοθέτης.
Η οντισιόν δεν ήταν αρκετή. Θέλει να με ξαναδεί.
Τι θα κάνεις;
Pωτάς αν θα πάω να τον δω;
Πρέπει να κάνω κάτι. Πάντα ήθελα να γίνω ηθοποιός.
Κι εγώ;
Εδώ Μανταλένα Pιβέρο. Θέλω να ακυρώσω το μασάζ για αύριο.
Θα σας καλέσω άλλη φορά. Ευχαριστώ.
- Ακόμα δε μου έδωσαν τον ρόλο. - Θα στον δώσουν.
Δε θ'αλλάξει τίποτα, εκτός απ'το ότι θα δουλεύω, όπως εσύ.
Και κάθε βράδυ θα λέμε ο ένας στον άλλο τι κάναμε τη μέρα.
Γιατί να μην παντρευτούμε;
Σου ζητάω να με παντρευτείς.
Αρκετές φορές δεν παντρεύτηκες και χώρισες;
Με σένα θα είναι η πρώτη φορά.
Δυο χρόνια ζούμε μαζί.
Μια χαρά είμαστε έτσι. Δε νομίζεις;
Εσύ δεν το νομίζεις.
Ο Μαρτέλ θα χρηματοδοτούσε την ταινία. Η μητέρα σου δεν ήθελε.
Περιμέναμε επιχορήγηση απ'το Υπουργείο.
- Μπορώ να βοηθήσω; - Όχι.
Ήθελα να δώσω ένα δείγμα και μια προπώληση στην τηλεόραση.
Αλλά αυτό θα έπαιρνε μήνες. Εγώ βιαζόμουν ν'αρχίσω το γύρισμα.
Όπως η Όντρεϊ.
- Εντελώς Όντρεϊ! - Όντως.
Δεν παίζεται ο τύπος!
Πιο κοντά στον καθρέφτη.
Φώτισε το πρόσωπό σου.
Προφίλ τώρα, με υπερβολικό χαμόγελο, σαν να ήσουν μοντέλο.
- Εντάξει... Έτσι; - Ναι, έτσι... Πάμε...
Τώρα, χαμογελαστά τα μάτια σου και κλείσε πιο πολύ το στόμα.
Πολύ καλά... Ξανά... Άνοιξε λίγο το στόμα...
Θαυμάσιο... Πολύ καλό... Ξανά...
- Τέχνη! - Εντελώς!
Τώρα θέλω να δοκιμάσω κάτι πιο τολμηρό.
Μια πλατινένια ξανθή περούκα. Κάτι πολύ ποπ.
Έχω μία. Σε στυλ Γκόλντι Χων με πιο πολύ όγκο.
- Θα είναι υπέροχο. - Όμως να μη μοιάζει με κανίς.
Αν δεν είναι κανίς δεν είναι Γκόλντι.
Δε θα του άρεσε η Γκόλντι, σου είπα.
Τη φοράει όταν ντύνεται... Λοιπόν, πλατινένια ξανθή;
Θ'αλλάξω το μακιγιάζ σου.
- Κάνε στην άκρη! - Δες την περούκα.
Ψεύτικη από ίνες Κanecalon, αλλά φαίνεται υπέροχη.
- Εντάξει, για να δούμε. - Θα ξετρελαθείς!
Βάλε αυτά τα σκουλαρίκια.
Χουδίτ, μπορείς να κάνεις λίγο πιο αριστερά;
Κουράστηκες;
Μη χαμογελάς... Η περούκα είναι αρκετά ψεύτικη.
Αυτό είναι!... Θαυμάσια!
Η Χουδίτ απ'την αρχή αντιπάθησε τη Λένα.
Αλλά εγώ τη συμπαθούσα κάθε μέρα πιο πολύ.
Με συμπάθησε κι ο γιος Ερνέστο και θα το εκμεταλλευόμουν αυτό.
Θα έκανε ένα ντοκιμαντέρ για τα γυρίσματα της ταινίας.
Ο πατέρας του είχε φοβερό πάθος γι'αυτή τη γυναίκα.
χρηματοδοτούσε την ταινία για να μη χάσει τη Λένα.
Σκατά είναι! Εντελώς ακατανόητο!
Μέσα σ'αυτό το συγκινησιακό πανόραμα...
αρχίσαμε τα γυρίσματα.
Θυμήσου που έφτιαχνες γκασπάτσο για τον Ιβάν και πόσο του άρεσε.
Κι αυτό σε πληγώνει στ'αλήθεια.
Είναι η πρώτη φορά που γυρίζεις σπίτι μετά από μια φωτογράφηση.
Μόλις ανοίγεις την πόρτα κοιτάζεις τον τηλεφωνητή.
Αν αναβοσβήνει, ίσως είναι ο Ιβάν.
Αλλιώς η απόγνωση.
Επειδή δυο μέρες ψάχνεις να τον βρεις.
Σου άρεσε το κομμάτι με τις ντομάτες;
Ναι, πολύ. Με συγκίνησε. Και μένα. Με συγκίνησε πολύ.
Είναι απίστευτο να σε συγκινούν τόσο οι ντομάτες.
Δεν ήταν οι ντομάτες. Ήταν τα καλά πράγματα που μου έλεγες.
Νομίζεις ότι συμπαθιούνται;
Εγώ; Εγώ δεν ξέρω τίποτα. Εγώ κοιτάζω μόνο τα χείλη τους.
Δείγματα; Πώς σου φαίνεται;
Πολύ καλό... Το κρατάμε...
- Θα κάνεις κάτι; - Όχι, μπορείς να φύγεις.
- Δε με πειράζει να μείνω. - Φύγε.
- Εγώ θα δω κάτι περούκες. - Περούκες; Με γοητεύουν!
Όχι. Για ώρες τραβούσες περούκες. Ίδια είναι τώρα.
Κι η Λένα;
Η Λένα; Αφού δοκιμάσει τις περούκες χρειάζεται ένα μασάζ.
- Έχει συσπάσεις. - Εγώ δεν έχω συσπάσεις.
- Μπορώ να φιλμάρω; - Ερνέστο, μη μου τη σπας! Φύγε!
Θα μιλήσω με τη Λένα. Δε θέλω να με διακόψουν.
Μην ανησυχείς. Καθαρίζω εγώ. Θα είμαι Κέρβερος.
Περίμενε! Ο γιος του είναι εκεί;
Όχι, τον έστειλα σπίτι.
Η Εδούμε φυλάει τσίλιες.
Ματέο, αυτό είναι τρέλα.
- Τι κάνεις; - Τίποτα... Σε περιμένω.
Σκληρή δουλειά το σινεμά. Δεν το ήξερα.
Δε σταματάει. Είναι δουλειά που σε απορροφά.
- Δεν είσαι κουρασμένη; - Η σοκολάτα μού δίνει ενέργεια.
Λατρεύω το νεράντζι με σοκολάτα.
Pώτησα για το γύρισμα, όχι για τη σοκολάτα.
Τέλος της βδομάδας. Είμαι πολύ κουρασμένη, αλλά χαρούμενη.
Ας κάνουμε ένα διάλειμμα. Ένα Σαββατοκύριακο, οι δυο μας.
Στο σπίτι στην Ίμπιζα.
Κάνουμε πρόβες τα Σαββατοκύριακα.
Δεν κάνετε πρόβες στη διάρκεια των γυρισμάτων;
Περνάς όλη τη μέρα με πρόβες;
- Έτσι γίνεται μια ταινία. - Κι οι άλλοι;
Δε μπορείς να τους αφήνεις στην άκρη.
Το απαιτεί η ταινία.
Απαιτώ κάτι κι εγώ. Είμαι ο παραγωγός.
- Υπάρχει πρόβλημα; - Ναι... Είναι εντελώς απρόσωπο.
Ζήτησα γραφίστικο ντεκόρ, αλλά είναι πεθαμένο!
- Να μιλήσω στην Αntxon; - Όχι, θα μιλήσω εγώ.
Τι σου συμβαίνει; Τα χάλια σου έχεις.
Ο Ντιέγκο. Είχε δύσπνοια τη νύχτα. Δεν κοιμηθήκαμε καθόλου.
Μα τι έχει;
Άσθμα ή αλλεργία, λένε οι γιατροί. Δεν ξέρουν ακριβώς.
Ακόμα το ερευνούν, κι εμείς είμαστε σε απόγνωση.
Λείψε όσο καιρό θέλεις. Πρώτα απ'όλα η υγεία του γιου σου.
Και κάτι ακόμα... Μίλησα με τον παραγωγό.
Παραπονιέται ότι η Λένα έχει απορροφηθεί πολύ με την ταινία.
Πώς νομίζει ότι γίνονται οι ταινίες;
Ο Ερνέστο είναι επιχειρηματίας, όχι καλλιτέχνης.
Κανείς δεν του ζήτησε να γίνει παραγωγός!
Πολύ αργά για να το συζητήσουμε αυτό.
Την παίρνει στην Ίμπιζα το Σάββατο. Δε θα κάνεις πρόβα.
Ο πουτάνας γιος!
Πάρε λάμπες, τραπέζι, καρέκλες. Θέλω ζωντανό γραφίστικο ντεκόρ.
Χάλια είμαι.
Τρομάζεις όταν σ'αγγίζω, αλλά όχι όταν με βλέπεις νεκρό;
Δε μου φάνηκες νεκρός. Νόμισα ότι κοιμόσουν.
Συνήθως ροχαλίζω.
Αν νόμιζα ότι ήσουν νεκρός, δε θα μακιγιαριζόμουν για σένα.
Στην ηλικία μου παθαίνεις ανακοπή μετά από έξι πηδήματα.
Δεν είσαι σ'αυτή την ηλικία.
Δε θα μ'ένοιαζε να πεθάνω αφού σε πηδούσα...
για μέρες, βδομάδες, μήνες, χρόνια, αιώνες.
Είμαι τρελός για σένα, Λένα. Με τρελαίνεις.
Το ξέρεις αυτό, υποθέτω.
Νομίζω πως το ξέρω.
Δείτε τι βρήκα στο πεζοδρόμιο. Έπεσαν απ'τη βεράντα σας.
Είναι δώρα απ'τον Ιβάν. Τα πέταξα.
Μην το κάνετε αυτό, σενιορίτα. Θα σκοτώσετε κανέναν.
Στη Νάπολη, την Πρωτοχρονιά πετούν έξω έπιπλα.
Ο παππούς μου ήταν Ναπολιτάνος. Το έχω στο αίμα μου.
Μα δεν είμαστε στη Νάπολη και δεν έχουμε Πρωτοχρονιά.
Είχα νεύρα, τα πέταξα για να ηρεμήσω. Κράτησέ τα.
χρήσιμα είναι.
Εσείς λέτε " Loνe", εγώ λέω σεξ.
- Το κρατάμε; - Σίγουρα.
Θα σου φτιάξω το μακιγιάζ αργότερα.
- Δεν είσαι σε φόρμα σήμερα. - Ναι, το ξέρω.
- Τι σου συμβαίνει; - Θα σου πω αργότερα.
- Διάλειμμα για φαγητό. -30 λεπτά;
Διάλειμμα 30 λεπτών για φαγητό. Καθαρίζουμε λίγο και πάμε έξω.
Δε βλέπω χείλη.
Είχα ένα φρικτό Σαββατοκύριακο.
Μα δεν κάναμε πρόβα για να μπορέσεις να ξεκουραστείς.
Είχα αυτόν τον μπάσταρδο επάνω μου για 48 ώρες.
Δε μ'άφησε ούτε στιγμή. Ο μασκαράς!
Ζω με ηρεμιστικά.
Δε βλέπω χείλη.
Όχι, θα το ξεπεράσω και θα το κάνω.
Είσαι σίγουρη;
Πρέπει να είσαι πνευματώδης και ελαφριά.
Φυσικά... Ελαφριά...
Δεν ξέρεις πώς είναι να έχεις πάνω σου ένα τέρας για 48 ώρες.
Αηδιάζω.
Καλύτερα να μην το σκέφτεσαι και να μη μιλάμε για τον Ερνέστο.
Καλύτερα να μην ανοίξουμε αυτό το κουτί με τα σκουλήκια.
Τι κάνεις με τα σημειωματάριά σου;
Γράφω σ'αυτά μέχρι το τέλος... Και μετά τα καίω...
Προτιμώ να κοιμούνται εδώ τα σημειωματάρια.
Άφησέ τα εδώ. Θα τα πάρεις πίσω αύριο.
- Θα τα κρατήσω όταν τελειώσεις. - Πολύ καλά... Ό,τι πείτε.
- Τι ώρα αύριο; - Θα σου τηλεφωνήσω.
Καταλαβαίνεις, υποθέτω, το εμπιστευτικό της δουλειάς σου.
Φυσικά... χαίρετε...
Ο πατέρας ρωτάει γιατί δεν πάμε μαζί για γιόγκα. Πάντα ρωτάει.
Είμαι ελεύθερη, πες του, και σου απαγορεύω να μ'ακολουθείς.
- Δε μπορώ να του το πω αυτό. - Δοκίμασε. Θα σου κάνει καλό.
- Δε μπορώ. - Κάνε ό,τι θες.
Αλλά μην έρχεσαι μαζί μου. Μ'ενοχλείς!
- Ερνέστο, τι κάνεις; - Εργάζομαι.
Κλείσ'το. Δεν τραβάς εκτός γυρίσματος, είπε ο Ματέο.
Να τον αγνοήσω, είπε ο πατέρας. Θέλει να τα δει όλα.
Είστε αδίστακτοι κι οι δυο! Άσε με ήσυχη, γαμώτο!
Σε τραβάω, μην ξεχνάς.
Σταμάτα, είπα.
Σταμάτα, είπα! Δώσε τη γαμημένη κάμερα!
- Είσαι τρελή! - Άσε με ήσυχη!
Άσε με! Η κάμερά μου!
Νετάρισε σε μένα.
Ερνέστο, άκουσέ με προσεκτικά.
Ναι, σε σένα μιλάω.
Μόλις ήμουν μ'αυτόν που αγαπώ κι είμαι πολύ ευτυχισμένη...
επειδή μ'αγαπάει κι αυτός... πολύ.
Μην ανησυχείς, πολύ σύντομα θα σ'αφήσω.
Περιττό να μας κατασκοπεύεις. Δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε.
Δεν ξέρω αν γύρισες λίγο αργά ή λίγο νωρίς.
- Έβρεχε, δεν είχαμε γύρισμα. - Πού πας;
- Σε αφήνω. - Δεν πρέπει να μιλήσουμε πρώτα;
- Είπα όλα όσα είχα να σου πω. - Λένα, σε παρακαλώ.
- Άκουσέ με! - Άσε με!
Γύρνα, αγάπη μου. Θα σε βοηθήσω.
Άσ'το σε μένα.
χαλάρωσε, θα σε βοηθήσω.
Θα μπορούσες να σπάσεις κάτι. Θα βγάλω τα παπούτσια σου.
Θα είσαι πιο άνετα...
Θα φροντίσω για όλα...
Βοήθησέ με.
Κάθισε, αλλά να προσέχεις.
Αγαπημένη μου... Αυτό είναι...
Θα σε πάω στο νοσοκομείο.
Η γυναίκα μου έπεσε απ'τη σκάλα. Προσέξτε πολύ, σας παρακαλώ.
Προσέξτε τα πόδια μου.
Την πάμε στα Επείγοντα.
- Μπορώ να κάνω ένα τηλεφώνημα; - Στο γραφείο του γιατρού.
- Είναι επείγον. - Θα σας πάμε εκεί αμέσως.
- Τι συμβαίνει; Δε θα έρθεις; - Όχι απόψε.
Συνέβη κάτι;
Κάτι αναπάντεχο, αλλά μην ανησυχείς, όλα είναι καλά.
Αύριο έχουμε νυχτερινό γύρισμα. Θα σε δω πρώτα;
Δε μπορώ, έχω κάτι δουλειές. Θα σε δω στο στούντιο.
Ακούγεσαι παράξενα. Όντως δε συμβαίνει τίποτα;
Θα ιδωθούμε αύριο.
Εδώ είναι. Μη ρωτήσεις τίποτα.
- Πώς είστε, σενιόρα; - Καλά.
- Μπορώ να σας βοηθήσω; - Εντάξει είμαι, ευχαριστώ.
Δεν ήταν τίποτα.
Πήγαινε ν'ανοίξεις.
Ευχαριστώ για τη διακριτικότητα.
Μπορείς να βγάλεις τα γυαλιά σου, παρακαλώ;
Τι πρέπει να κάνω; Τι μπορώ να κάνω για να με συγχωρήσεις;
- Πήγαινέ με στο στούντιο. - Δεν πρέπει να κινηθείς.
Αν δε με πας, θα συρθώ μέχρι εκεί μόνη μου.
Τι θα πεις; Πώς θα εξηγήσεις τον γύψο και το μελάνιασμα;
Από σένα εξαρτάται.
Θα κάνω ό,τι θες, αν υποσχεθείς να μείνεις μαζί μου.
Θα μείνω μαζί σου...
αν αφήσεις τον Ματέο να τελειώσει το φιλμ όποτε θέλει.
Θα σε ρωτήσει, δεν είναι χαζός.
Θα πω ότι σκόνταψα.
- Πώς θα δουλέψεις; Δεν περπατάς. - Θα αποφασίσει εκείνος.
Αλλά απαιτώ να σεβαστείς την απόφασή του...
άσχετα απ'το κόστος σε χρήμα και χρόνο.
Εδώ μένω.
Εντάξει. Ο Ερνέστο θα στηρίξει οτιδήποτε αποφασίσεις.
Ν'αποφασίσω να πάω απ'το ένα πλάνο που περπατάς κανονικά...
στο άλλο που είσαι με τον γύψο;
- Πότε θα βγάλεις τον γύψο; - Σε τρεις βδομάδες.
Μπορώ να μιλήσω ιδιαιτέρως με τη Λένα;
Πες μου την αλήθεια. Δεν πέφτει κανείς εύκολα από σκάλες.
- Αυτό συμβαίνει μόνο στο σινεμά. - χαμήλωσε τη φωνή σου!
Ας τελειώσουμε γρήγορα το γύρισμα.
Ως τότε δε μπορώ ν'αφήσω τον Ερνέστο.
Είναι ψυχοπαθής. χρειάζεσαι κι άλλες αποδείξεις;
Υποσχέθηκα να μείνω μαζί του αν σ'αφήσει να τελειώσεις το φιλμ.
Με τους δικούς σου όρους.
Πρέπει να υπάρχει κάποια λύση.
Ποια; Μόνη λύση είναι να μείνω μαζί του μέχρι να τελειώσεις.
Τι υποσχέθηκες ακριβώς;
Να ζούμε στο ίδιο σπίτι σε χωριστά υπνοδωμάτια.
- Δεν θα έχει δικαιώματα. - Λες να το δεχτεί αυτό;
Δεν ξέρω, αλλά όσο πιο γρήγορα τελειώσουμε, τόσο το καλύτερο.
Δεν πρέπει να σταματήσουμε τώρα.
Πρέπει να έχουμε μια σκηνή στη σκάλα.
Θα πρέπει να επαναλάβουμε το φινάλε.
Ώστε είσαι η πρώην του Ιβάν...
που ήταν κλεισμένη σε ψυχιατρείο για είκοσι χρόνια.
Ναι, αλλά δεν είμαι πια σε ψυχιατρείο.
Είμαι εδώ μαζί σου, και κατεβαίνω τη σκάλα.
Ανυπομονείς να τον δεις, λέει το σημείωμα.
Ναι, αλλά πήγαινε πρώτη.
Εσύ είσαι που βιάζεσαι. Εγώ περίμενα είκοσι χρόνια.
Όπως έλεγα...
αφού χώρισα με τον άντρα μου βγήκα έξω...
και στον δρόμο, ένας όμορφος με κοίταζε...
Ο κώλος του... τα πόδια του...
Τον έφερα σπίτι και τον πήρα αρκετές φορές.
Με ενδιαφέρει το σεξ σαν κοινωνικό θέμα.
Ήταν βιρτουόζος στο κρεβάτι. Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο.
Αυτή είναι η καλή λήψη.
Κάθε πρωί η Λένα ερχόταν στο στούντιο εξαντλημένη.
Με πολλές επαναλήψεις, κατάφερνε να παίζει σωστά τις σκηνές της.
Η ζωή με τον Ερνέστο είχε γίνει κόλαση.
Δεν έλεγε τίποτα αλλά ήταν ολοφάνερο.
Την ικέτευα να τον αφήσει, αλλά φοβόταν για την ταινία.
Δεν ήθελε να τον αφήσει πριν διαλέξω όλα τα καλά πλάνα.
- Μανταλένα εδώ. - Συμβαίνει κάτι;
Είμαι κάτω. Δεν έχω να πληρώσω το ταξί.
Κατεβαίνω.
Θα γυρίσω αμέσως.
Είναι στην τουαλέτα.
Τι συνέβη;
Είχαμε έναν τρομερό καβγά.
Έσκισε τα ρούχα μου και με πέταξε στον δρόμο.
Δώσε φιλοδώρημα στον ταξιτζή. Μου δάνεισε το σακάκι του...
Ο μπάσταρδος! Πάμε αμέσως στην αστυνομία να τον καταγγείλουμε!
Πάρε με μακριά από 'δω, σε παρακαλώ.
Ναι, φυσικά, όποτε θέλεις.
Δώσ'μου την κάμερα.
Τι γράφεις;
Το Μυστικό της Ακτής Γκόλφο.
Όταν τράβηξα τη φωτογραφία, δεν είδα το ζευγάρι που φιλιόταν.
Και ποιο είναι το μυστικό;
Δεν ξέρω. Πρέπει να γράψω για να το ανακαλύψω.
Εμείς είμαστε αυτό το ζευγάρι.
Τι είναι;
Μοιάζει με πόδι.
Χέρι είναι.
Κι άλλα δυο πόδια!
Δυο άνθρωποι. Έτσι ήταν τη στιγμή που πέθαναν.
Ένας άντρας και μια γυναίκα. Πέθαναν μαζί.
Πέρασε ένας μήνας.
Ήξερα ότι έπρεπε να γυρίσουμε, αλλά συνέχεια το αναβάλλαμε.
Ανησυχούσα και για τη μητέρα σου.
Δε σε είχα αποχαιρετήσει...
κι είχες όλες αυτές τις αλλεργίες όταν φύγαμε.
Συγγνώμη που διακόπτω.
Ήθελα να ρωτήσω αν υπάρχει πιθανότητα δουλειάς εδώ.
χρειαζόμαστε βοήθεια τώρα που αρχίζει η σεζόν.
Έχετε προϋπηρεσία;
Ήμουν γραμματέας στη Μαδρίτη. Είμαι δίγλωσση.
Ας ξεκινήσει τα απογεύματα και βλέπουμε.
Ωραία! Με συγχωρείτε.
Λέγαμε ότι η κοπέλα στη διαφήμιση σας μοιάζει.
ΣΥΝΤΟΜΑ Η ΠPΕΜIΕPΑ "ΚΟPIΤΣIΑ ΚΑΙ ΒΑΛIΤΣΕΣ"
Δεν είμαι εγώ.
Αναρωτιόμουν πότε θα εμφανιζόταν.
Μα μπορούν να κάνουν την πρεμιέρα τόσο σύντομα;
Επίτηδες το κάνει. Κόλπο για να πας πίσω. Αγγελία "Ζητείται".
- Τι θα κάνουμε; - Τίποτα. Χέσ'τον!
ΠPΕΜIΕPΑ ΑΠΟΨΕ ΚΑΤΑΣΤPΟΦΗ
Τι λέει;
Το μόνο έξυπνο πράγμα που κάναμε ήταν να μην πάμε στην πρεμιέρα.
Πουτάνας γιοι!
Χουδίτ... Εγώ είμαι...
Πρέπει να σου μιλήσω επειγόντως.
Τηλεφώνησέ μου. Σου δίνω τον αριθμό.
845132.
Συγγνώμη, 28845132.
Ζήτα τον Χάρυ Κέην... Αυτό το όνομα έχω δώσει...
Είσαι εκεί;
Περιμένω το τηλεφώνημά σου.
Δεν τηλεφώνησε η μαμά;
Γιατί;
Είχε θυμώσει, υποθέτω.
Ωστόσο έπρεπε να σου είχε πει τι συνέβαινε.
Αλλά δε μου είπε, και ποτέ δε μιλήσαμε γι'αυτό.
- Δεν ήσουν περίεργος; - Εγώ; Πέθαινα απ'την περιέργεια!
Δυο μέρες καλούσα τη μητέρα σου και τον μοντέρ...
αλλά κανείς τους δεν απαντούσε.
Κι αποφάσισα να γυρίσω στη Μαδρίτη για να δω τι συνέβαινε.
Είναι η πρώτη φορά που χωριζόμαστε.
Θα γυρίσω το Σαββατοκύριακο.
Αλλά αν ανησυχείς, έλα μαζί μου.
Είμαι καλύτερα εδώ. Η Μαδρίτη με φοβίζει.
Ο θάνατος της Μανταλένα δε μας αιφνιδίασε αγκαλιασμένους...
όπως ονειρευόμαστε, αλλά καθισμένους σε χωριστές θέσεις.
Εμένα με αιφνιδίασε αφήνοντάς με ζωντανό.
Ματέο, πες κάτι.
Ο Ματέο πέθανε, Χουδίτ.
Μην το λες αυτό.
Τον καλούμε με τ'όνομά του, αλλά δεν απαντάει.
Επιμένει ότι ο Ματέο πέθανε.
Οι εικόνες είναι η βάση της δουλειάς του.
Μάλλον είναι θάνατος γι'αυτόν το ότι ζει στο σκοτάδι.
- Υπάρχει πιθανότητα να δει; - Καμιά.
Έχει την αποκαλούμενη φλοιώδη τυφλότητα... Μη αναστρέψιμη.
Υπάρχουν κάποια σκαλοπάτια δεξιά.
Αλλά όχι εδώ. Πρέπει να κάνεις λίγο προς τα εμπρός.
Θα σε οδηγήσω ως την άκρη.
Έλα... Αυτό είναι... Πολύ καλά...
Σχεδόν φτάσαμε...
Υπάρχουν κάποια σκαλοπάτια κάτω στ'αμάξι.
Τα περνάμε με πολλή προσοχή. Είναι πολύ ψηλά.
Είναι 25 εκατοστά. Τα μέτρησα νωρίτερα.
Περίμενε, θα βάλω κάτω την τσάντα σου.
Το πρώτο είναι το πιο δύσκολο...
αλλά σε κρατάω εγώ.
Λύγισε τα πόδια σου...
Πολύ καλά...
Τώρα το δεύτερο...
Λίγο ακόμα...
Τέρμα, δεν έχει άλλα σκαλοπάτια...
Πήγες να δεις τη μητέρα της Λένα στο χωριό;
Τι είπε;
Ευγνωμονούσε τον Ερνέστο που φρόντισε για όλα.
- Είναι εκεί; - Ναι.
Την έθαψαν δίπλα στον πατέρα της.
Είδες τον τάφο;
Πώς είναι;
Απλός. Η μητέρα της δεν ήθελε τίποτα φανταχτερό.
Κοίτα, μαμά, η θάλασσα!
Είμαστε στη Φαμάρα.
Σταμάτα. Θα κατεβώ εδώ.
Μα πώς θα κατεβείς;
Πήγαινε στη ρεσεψιόν και κάνε τη δουλειά σου.
- Θα σε περιμένω στη θάλασσα. - Θέλω να κατεβώ κι εγώ.
- Πώς θα βγεις; Φυσάει πολύ. - Δε με πειράζει.
Σιωπή, Ντιέγκο.
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Μαμά, σε παρακαλώ, άσε με να μείνω.
Είναι η πρώτη φορά που βλέπω τη θάλασσα. Σε παρακαλώ.
Κουμπώσου καλά. Μην πας κοντά στο νερό. Δώσ'του το χέρι σου.
Μην τον αφήσεις, σε παρακαλώ.
Κουμπώσου καλά κι εσύ.
Αυτό είναι!
Πρόσεξε, είναι ένα σκαλοπάτι.
Πάμε.
Περίμενε εδώ, σε παρακαλώ.
Καλημέρα.
Θέλω να πληρώσω το δωμάτιο του Ματέο Μπλάνκο.
Δεν έχουμε κανέναν μ'αυτό το όνομα.
Είναι αυτός που έπαθε το ατύχημα.
Εννοείτε τον Χάρυ Κέην;
Εδώ είμαστε!
Πρέπει να φύγουμε, Χάρυ.
Πάμε, Ντιέγκο.
Δώσ'μου το χέρι σου.
- Να μη μείνουμε λίγο ακόμα; - Πρέπει ν'ακούς τη μητέρα σου.
Αρκετό αέρα πήραμε σήμερα.
Εδώ είμαι, Χάρυ.
Πρόσεξε μη σκοντάψεις.
Θυμάσαι τη Φαμάρα, Ντιέγκο;
Φυσικά. Ήταν η πρώτη φορά που είδα τη θάλασσα.
Θυμάμαι τους χαρταετούς κι έναν σκύλο που γάβγιζε.
Κι εγώ θυμάμαι τον σκύλο που γάβγιζε.
Τι κάνεις;
Προσπαθώ ν'αποκαταστήσω μερικές απ'τις φωτογραφίες σου.
Έχω μια που είναι σχεδόν έτοιμη.
Τι θες να δεις για να χαρείς;
- Θέλω ν'ακούσω τη Ζαν Μορώ. - Δεν έχω το τηλέφωνό της.
Βρες το "Ασανσέρ για Δολοφόνους" του Λουί Μαλ.
Φριτς Λανγκ, Ζυλ Ντασέν, Νίκολας Pέι...
Κοίτα πιο ψηλά.
"Φάνυ και Αλέξανδρος", "81/2", "Υπέροχο Μυστικό"...
"Ασανσέρ". Το βρήκα. Δεν το έχω δει ποτέ.
Ελπίζω να σου αρέσει.
Πώς να το πετάξω; Θα το βρει η αστυνομία.
Άσ'το αυτό. Είναι το "Κορίτσια και Βαλίτσες".
- Μα δεν το καταλαβαίνω. - Είναι ολοφάνερο, καλή μου.
Αν βρουν 15 κιλά κοκαΐνη στο σπίτι μου, θα με συλλάβουν.
Δεν καταλαβαίνω πώς βρέθηκε η βαλίτσα στο σπίτι σου...
έτσι ξαφνικά.
Δεν ακούγεται παράξενο;
Όπως έλεγα, αφού χώρισα με τον άντρα μου...
βγήκα στον δρόμο κι ήταν κάποιος που με κοίταζε...
όμορφος... ο κώλος του... τα πόδια του...
Τον έφερα σπίτι και τον πήρα...
Εντελώς παράφωνοι.
Στο κρεβάτι; Βιρτουόζος.
Πώς διάλεξα αυτά τα πλάνα; Απαίσια και τα δύο!
Τι θες να κάνεις σήμερα;
Πάω σπίτι. Η μητέρα άφησε μήνυμα.
Γυρίζει σήμερα για να γιορτάσει τα γενέθλιά σου.
- Είναι τα γενέθλιά μου; - Έτσι λέει.
Αν το λέει η Χουδίτ...
- χρόνια πολλά! - Πρέπει να σας καλέσω σε δείπνο.
Είναι κανείς εδώ;
Γιόκα μου... Είχα τόση επιθυμία να σε δω!
Τι τρέχει; Φαίνονται πολύ;
Σήμερα δεν είχα καιρό ούτε τον κώλο μου να σκουπίσω!
Μη με κοιτάς έτσι. Νόμιζα ότι είχες συνηθίσει.
Είσαι τόσο όμορφος!
Είσαι καλά; Ανησυχούσα για σένα.
Καλά είμαι. Ο Ματέο με πρόσεχε μέρα-νύχτα.
Δεν τον λες Χάρυ πια;
Πρέπει να του πάρουμε δώρο για τα γενέθλιά του.
Τι κάνατε όλες αυτές τις μέρες;
Τίποτα... Βλέπαμε ταινίες και μιλούσαμε...
Τι λέγατε;
Εσύ τι έχεις πάθει; Δεν ξέρω, ίσως είναι γαστρεντερίτιδα.
Την είχες σ'ένα σενάριο.
Είχα ένα ατύχημα, αλλά ας μη μιλήσουμε γι'αυτό τώρα.
Τι είδους ατύχημα;
- Είναι δύσκολο να εξηγήσω. - Δοκίμασε! Δεν είμαι τόσο χαζή!
Ας τ'αφήσουμε για άλλη μέρα. Είμαι καλά τώρα.
Θ'αγοράσω μερικά DVD για τον Ματέο.
Δεν ξέρω τι λέγατε όλες αυτές τις μέρες...
αλλά ξέρω τι δε σου έχω πει όλα αυτά τα χρόνια.
Δε σε ρώτησα ποτέ.
Όμως πρέπει ν'αναρωτήθηκες χιλιάδες φορές.
Αυτό είναι το δώρο μου για τα γενέθλιά σου.
Είναι και για σένα, Ντιέγκο.
Αφού εξαφανιστήκατε οι δυο σας, ο Ερνέστο ήθελε μόνο εκδίκηση.
Ξέχνα το.
- Είχες μια κακή μέρα σήμερα. - Γι'αυτό.
Θα ήθελα να τελειώσει καλύτερα.
Είχε ένα τρελό σχέδιο για να σας εκδικηθεί...
αλλά για να το εφαρμόσει έπρεπε να δωροδοκήσει...
τουλάχιστον εμένα και τον Λουίς, τον μοντέρ.
Παρόλο που ήταν τρελό, δεν υπήρχε πρόβλημα.
Πουληθήκαμε χωρίς κανένα δισταγμό, ο Λουίς κι εγώ.
Σε μένα, είχε την ευγένεια να μου δώσει ένα άλλοθι.
Πρότεινε να πάω σε κλινική στην Αμερική για έξι βδομάδες...
να θεραπεύσουν την πάθηση του Ντιέγκο.
Μ'αυτό τον τρόπο, δε θα ήμουν παρούσα...
ενώ αυτός κατέστρεφε την ταινία σου.
Γιατί αυτό ήταν το σχέδιό του. Να κάνει την ταινία σκουπίδι.
Αλλά έμεινα στη Μαδρίτη κι έβαλα τον Ντιέγκο σε ντόπια κλινική.
Ήθελα να τα δω όλα.
Θα σε πρόδινα κι ήθελα να υποστώ το τίμημα που θα πλήρωνα.
Ήταν βασανιστήριο να βλέπω τον Ερνέστο...
να διαλέγει τα χειρότερα πλάνα...
και τον Λουίς να τα μοντάρει κάνοντας την ταινία σου τέρας.
Ο μόνος τρόπος να το αντέξω ήταν να υποφέρω πιο πολύ.
Πουλήθηκα στον Ερνέστο επειδή υπέφερα και ζήλευα.
Δε σε συγχώρησα που έφυγες με τη Λένα χωρίς να πεις λέξη.
Με την προδοσία μου, εκδικήθηκα εσένα, εκείνη και τον εαυτό μου.
Ο μόνος αθώος ήταν ο Ντιέγκο.
Συγχώρησέ με. Ήμουν τόσο πικρόχολη όλα αυτά τα χρόνια.
Σε κανένα δεν αξίζει να μεγαλώνει έτσι.
Άλλο ένα τζιν με τόνικ, παρακαλώ.
Μη με κοιτάς έτσι.
Μη συνεχίζεις, Χουδίτ. Δε χρειάζεται.
Τώρα που είσαι πάλι ο Ματέο, δεν έχω δικαιολογία.
Μας τα είπες όλα.
Όχι όλα.
Κανείς δεν ήξερε πού ήσουν. Δεν είχαμε ιδέα.
Ο Ερνέστο τα οργάνωσε όλα, την πρεμιέρα, τη φασαρία...
για να αντιδράσεις.
Η εκδίκησή του δε θα είχε νόημα, αν δεν αντιδρούσατε οι δυο σας.
Με ρωτούσε συνεχώς για σένα.
Αλλά δεν ήξερα ούτε εγώ. Ήταν η αλήθεια.
Δεν ήθελα να σε καλέσω, για να μη μπερδέψω τη ζωή σου.
Προσέλαβε ντετέκτιβ να ψάξουν να σε βρουν...
αλλά πριν σε βρουν μου τηλεφώνησες...
δυο μέρες μετά την πρεμιέρα.
Ντρεπόμουν πολύ για ν'απαντήσω.
Κι ήμουν ζαλισμένη... Ακόμα είμαι...
Όταν ο Ερνέστο με ρώτησε πάλι για σένα...
δεν ξέρω γιατί, του έδωσα τον αριθμό στη Φαμάρα.
Έστειλε τον γιο του να ψάξει για σένα στο Λανσαρότε.
Αυτός σε βρήκε μετά το ατύχημα και κάλεσε το νοσοκομείο.
Είχε κάποια σχέση με το ατύχημα;
Αλλά σκέφτομαι πως αν δεν είχα δώσει τον αριθμό στον πατέρα...
ίσως δε θα είχε συμβεί τίποτα.
Γιατί το σκέφτεσαι αυτό;
Δεν ξέρω... Είναι οι τύψεις, υποθέτω.
Φτάνει πια. Αρκούν οι τύψεις για δεκατέσσερα χρόνια.
Περίμενε. Θα σε βοηθήσω.
Όχι, ευχαριστώ. Καληνύχτα.
Κάλεσέ με αν χρειαστείς κάτι.
Ο Ντιέγκο απουσιάζει. Αφήστε μήνυμα.
Ντιέγκο, ο Ματέο είμαι.
Συγγνώμη που σε καλώ τόσο νωρίς.
Πες στη μητέρα σου να με καλέσει μόλις μπορέσει.
- Χάρυ, τόσο νωρίς; - Δεν είχα ύπνο.
Κακό αυτό! Καφέ και τοστ;
Ναι, αλλά πρώτα κάλεσε αυτό τον αριθμό για μένα.
Θα φέρω τον καφέ σου.
- Ποιος είναι; - Συγγνώμη που σ'ενοχλώ.
Είμαι ο Ματέο Μπλάνκο.
Τι βαρβαρότητα!
Πρέπει ν'αρχίζεις καλά τη μέρα.
Πώς αισθάνεσαι;
Έχω λίγο πονοκέφαλο, αλλά είμαι καλά.
Νομίζω ότι η κάθαρση χτες το βράδυ μού έκανε καλό.
- Άσε να σε βοηθήσω. - Όχι, κάθισε.
Ντιέγκο, χτες είχα να σου πω ακόμα ένα πράγμα.
Πες το αργότερα. Τρώμε πρωινό τώρα.
Αν δεν το πω τώρα, ίσως δεν το πω ποτέ.
Πριν είκοσι χρόνια, ο Ματέο κι εγώ είχαμε ερωτική σχέση.
Το φανταζόμουν, ακόμα και πριν τη χτεσινή κάθαρση.
Φανερό. Ίδιες κουρτίνες στα υπνοδωμάτιά σας.
Σουβενίρ από Καραϊβική και Μεξικό και στα δυο σπίτια...
Υπάρχει και κάτι άλλο που δεν ξέρεις.
Ο Ματέο είναι ο πατέρας σου.
Κι ο εραστής που εξαφανίστηκε; Ο υποτιθέμενος πατέρας μου;
Δική σου επινόηση;
Μπορώ να κρύβω πράγματα, αλλά δε μπορώ να επινοήσω πράγματα.
Ο εραστής που έφυγε, υπήρχε. Είχαμε μια σχέση.
Ήταν γκέι και η σχέση ήταν πολύ σύντομη.
Ο Ματέο το ξέρει;
Τρελός είσαι; Με ρώτησε κάποτε και το αρνήθηκα, φυσικά.
Δεν ήθελα να τον πιέσω, ούτε να αλλάξει η σχέση μας γι'αυτό.
Και ποτέ δεν τον ρώτησα αν ήθελε να γίνει πατέρας.
Ώστε ο Ματέο είναι πατέρας μου!
Αλήθεια, τηλεφώνησε σήμερα νωρίς το πρωί.
Ο Ματέο; Τι ήθελε;
- Κάλεσέ τον μόλις μπορέσεις. - Γιατί δε με ξύπνησες;
Είχες ανάγκη από ύπνο, και δε μου είπε ότι ήταν επείγον.
Δώσ'μου το τηλέφωνο.
Κάλεσες, λέει ο Ντιέγκο. Είσαι καλά; χρειάζεσαι κάτι;
Όχι, είμαι καλά, και ναι, χρειάζομαι κάτι.
Τα 40.000 μέτρα νεγκατίφ απ'την ταινία μου για να τα μοντάρω.
Είμαι στου γιου Ερνέστο και ανακάλυψα ότι...
το υλικό καταστράφηκε το '94.
Φαντάστηκα κάτι τέτοιο, αλλά δεν το περίμενα τόσο σύντομα.
- Γιατί είσαι στου Ερνέστο; - Σκέφτομαι να τον εκβιάσω.
χρειαζόμαστε λεφτά, κι αυτός έχει πολλά.
Δε θέλω να γυρίσει ο Ντιέγκο στο μπαρ. Θα του δίνω μισθό.
Είσαι τρελός!
Δεν υπάρχει άλλος να κατηγορήσω για τον θάνατο της Μανταλένα.
- Περίμενε, έχω να σου πω κάτι. - Αρκετά είπες χτες το βράδυ.
Άκουσέ με!
Ήμουν η μόνη που είχα πρόσβαση στο εργαστήριο και το υλικό.
Ο Ερνέστο έδωσε εντολή να καταστραφεί...
αλλά εγώ το έκλεψα και το έχω ακόμα στο σπίτι μου.
Λες ψέματα.
Δε στο είπα γιατί δεν ήξερα ότι θες να μοντάρεις.
Τα πήρα όλα, διπλές λήψεις, νεγκατίφ, μαγνητικά, τα πάντα!
- Σου τα δίνω όλα. - Αυτό τα αλλάζει όλα.
Φύγε από 'κει κι άσε ήσυχο τον Ερνέστο. Δεν έχει καμιά σχέση.
Πρέπει να μου πει γιατί ήταν στο Λανσαρότε.
Ο Ερνέστο και η κάμερά του.
- Μου θυμίζεις το " Ηδονοβλεψίας". - Ναι.
Αλλά ποτέ δεν ήθελα να σε σκοτώσω.
Δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Αυτή η κόπια του " making of" θα το αποδείξει.
Τι να την κάνω; Δε μπορώ να τη δω.
Να τη δει κάποιος που εμπιστεύεσαι και να σου πει.
Τελευταίες εικόνες του φιλμ για τον Ματέο Μπλάνκο ή Χάρυ Κέην.
Πώς είναι το ντοκιμαντέρ; Όπως το λέει ο Ερνέστο;
Πολύ ενδιαφέρον.
Τι βλέπεις τώρα;
Τελευταία νύχτα. Επιστροφή απ'το εστιατόριο.
Πώς μας φιλμάρισε; Ήταν πολύ σκοτάδι.
Τα φώτα του αμαξιού του και το φως στο κινητό γλυπτό...
αρκούσαν για να δει τι συνέβαινε.
Και το επεξεργάστηκε ψηφιακά.
Ο Ερνέστο δεν προκάλεσε το ατύχημα...
και ήταν ο πρώτος που σε βοήθησε.
Πώς φιλμάριζε και ταυτόχρονα οδηγούσε;
Δεν ξέρω.
Κάτι άλλο που πρέπει να ξέρω;
Τι βλέπεις τώρα;
Όταν περίμενες στη στροφή να περάσει ένα αμάξι αριστερά...
φιληθήκατε με τη Λένα.
Φιλί σαν αυτά που δίνουν τα ζευγάρια από συνήθεια.
Το τελευταίο φιλί.
Δεν πέθανε στην αγκαλιά σου όπως ονειρευόσουν...
αλλά η τελευταία αίσθηση που είχε πριν "φύγει"...
ήταν η γεύση απ'το στόμα σου.
Είναι εδώ;
Παίξ'το καρέ-καρέ για να κρατήσει πιο πολύ.
14 χρόνια μετά το γύρισμα...
μπορούσα επιτέλους να μοντάρω το " Κορίτσια και Βαλίτσες".
- Εσύ... - Σου άφησα χίλια μηνύματα.
- χίλια εσύ, κανένα ο Ιβάν. - Τι βαλίτσα είναι αυτή;
- Είναι του Ιβάν. Με αφήνει. - Και τα δεκανίκια;
Η πρώην του, η τρελή, με έσπρωξε στη σκάλα.
Κι εγώ χώρισα απ'τον άντρα μου.
Λυπάμαι.
Έχω φτιάξει καφέ. Μπορείς να τον σερβίρεις;
Όλη νύχτα γύρευα τον Ιβάν... Μετά είχα φωτογράφηση...
- Δεν κοιμήθηκα καθόλου. - Ούτε κι εγώ.
- Πότε χωρίσατε; - Πριν τέσσερις μέρες.
Το περίμενα.
Αφού χωρίσαμε, βγήκα έξω, κι είδα κάποιον που με κοίταζε.
Γκασπάτσο; Θα πάρω λίγο.
Έβαλα μέσα ένα κουτί υπνωτικά χάπια.
- Γιατί; - Μήπως έρθει ο Ιβάν.
Λατρεύει το γκασπάτσο.
Αυτό δεν είναι τίποτα. Ξήλωσα το τηλέφωνο.
Το είδα, αλλά δεν το σχολίασα. Δεν είμαι αδιάκριτη.
Το κρεβάτι... Καπνός είναι αυτός;
Από ένα σπίρτο έπιασε φωτιά. Δεν ήθελα να τη σβήσω.
Η φωτιά εξαγνίζει. Φέρε τον καφέ σου.
Μου έλεγες κάτι;
Σου έλεγα ότι έχω κι εγώ μια βαλίτσα στο σπίτι.
Του άντρα σου;
Μια βαλίτσα με 15 κιλά κοκαΐνη εξαιρετικής ποιότητας.
- Είσαι έμπορος τώρα; - Είμαι πάντα κοινωνική σύμβουλος.
Η βαλίτσα εμφανίστηκε στη ντουλάπα μου τελείως ξαφνικά.
Πρέπει να ξεφορτωθώ αμέσως αυτά τα 15 κιλά.
Παίζουν πολύ στην πολιτική τα ναρκωτικά.
Μπορώ να σπρώξω δυο κιλά στο κόμμα, αλλά τα υπόλοιπα;
- Πέταξέ τα! - Είσαι τρελή!
Δε θέλω να τα βρει στο σπίτι μου η αστυνομία.
Είναι σαφές. Αν με πιάσουν με τόση κοκαΐνη θα με συλλάβουν.
Μα δεν καταλαβαίνω πώς η βαλίτσα εμφανίστηκε στη ντουλάπα σου.
Όπως έλεγα, βγήκα στον δρόμο, κι εκεί κάποιος με κοίταζε...
Ήταν όμορφος... Ο κώλος του, τα πόδια του...
Τον έφερα σπίτι και τον πήρα αρκετές φορές...
Μ'ενδιαφέρει πολύ το σεξ σαν κοινωνικό θέμα...
- Πώς ήταν; - Στο κρεβάτι; Βιρτουόζος!
Ποτέ δεν έχω δει κάτι παρόμοιο. Τι μεγάλα δάχτυλα στα πόδια!
- Δες! Μου σηκώθηκε η τρίχα! - Και μετά τι έγινε;
Μετά το πήδημα, ζήτησε να μείνει μαζί μου για λίγες μέρες.
- Έχεις κέικ; - Στο ράφι. Έχει και κρέμα.
Θα τη φάω μετά.
Ζήτησε να μείνει, είπα εντάξει, αλλά δεν υποσχέθηκα τίποτα...
μη νομίσει ότι ήμουν εύκολη.
Εμφανίστηκε με μια βαλίτσα και εγκαταστάθηκε.
χτες βράδυ, στην τηλεόραση...
είδα ότι τον έχουν συλλάβει για εμπόριο ναρκωτικών.
Είναι απ'τους πιο μεγάλους εμπόρους ναρκωτικών στη χώρα.
Κι έτσι, κάτι ψυλλιάστηκα κι άνοιξα τη βαλίτσα.
Κι ήταν γεμάτη σακουλάκια με κοκαΐνη.
Πήρα ένα...
βγήκα στον δρόμο και δε γύρισα πίσω.
Τι ιστορία!
Με ξάφνιασε. Πηδούσε τόσο καλά.
Για όσους ζουν επικίνδυνα, κάθε πήδημα ίσως είναι το τελευταίο.
Δεν υπάρχει σύγκριση. Κοίτα ανατριχίλα!
Το ήξερα αυτό, έχεις ευκολία...
Και η βαλίτσα;
Θα ρωτούσα αν μπορώ να τη φέρω εδώ.
Με ακούς;... Θα τη φέρω εδώ...
Αν τη βρουν σπίτι, δεν είναι το τι θα πάθω εγώ...
αν και είναι κακό για μια σύμβουλο...
αλλά θα ταραχτεί ο Δήμαρχος, το κόμμα μου... κι άλλο σκάνδαλο!
Μη φωνάζεις.
Η αστυνομία!
Μα πώς; Κανείς δεν ξέρει ότι είσαι εδώ.
Από μικρή, ήμουν πολύ εντυπωσιακή...
Κάνε πως ήρθες για καφέ.
Αυτό το έχουμε μοντάρει ξανά.
Λες ν'αξίζει να συνεχίσουμε ή είναι τρέλα;
Κατουρήθηκα απ'τα γέλια. Πεθαίνω να δω τι θα συμβεί.
Είναι θαυμάσιο, Ματέο.
Πολύ αστείο. Να ξαναβγεί στις αίθουσες.
Σημασία έχει να τελειώσει.
Οι ταινίες πρέπει να τελειώνουν, ακόμα και στα τυφλά.
ΥΠΟΤIΤΛIΣΜΟΣ ΟDΕΟΝ S.Α.
SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ dimxr